Mata Hari จารสตรี หรือเธอเป็นเพียงศิลปินระบำเปลื้องผ้า, ครั้งหนึ่งกับละครเวที เล็ก ๆ คุณภาพระดับมืออาชีพ Theater and live-music

Photo of Mata Hari, Postcard set  by Stanslaus Walery 

Source: http://www.bikiniscience.com

ครั้งแรกที่มีโอกาสได้ดูละครเวทีประกอบการร้องซึ่งจัดแสดงที่โรงละครเล็ก ๆ “Mier Theater“ในซูริก
โรงละครที่ว่าเล็กนั้น เล็กจริง ๆ เล็กกว่าโรงหนังบ้านเรา ซึ่งจุคนได้เพียง 145 คน ที่นั่งชมแบ่งเป็น 9 แถว ลดหลั่นขึ้นไปเป็นขั้นบันได (ห้างร้านนั่งถูกทำขึ้นเหมือนเพียงชั่วคราว) เก้าอี้สำหรับนั่งดูละครก็เป็นเก้าอี้พื้นพลาสติกธรรมดา ๆ (เหมือนเก้าอี้ไว้นั่งในหอประชุมผู้ปกครอง หรือเก้าอี้ใช้นั่งทานข้าวกลางสนาม) เวทีการแสดง ใช้พื้นห้องธรรมดา ขนาดประมาณ 3.5x 5 เมตร ฉากสำหรับประกอบเวทีการแสดงไม่มีอะไรยุ่งยากมากมายเป็นเพียงผ้าม่านสีขาวธรรมดา สลับสับเปลี่ยนฉากให้เป็นบรรยากาศห้องนอน โรงแรม หรือสถานบันเทิงด้วยการเลื่อนเปิด-ปิด ผ้าม่าน โดยสับเปลี่ยนโคมไฟ (โดยการเลื่อนเปลี่ยนโคมไฟบนรางไป-มา) และสับเปลี่ยนเฟอร์นิเจอร์ประกอบฉากนั้น ๆ โดยไม่ต้องสิ้นเปลืองเด็กยกฉาก หรือยกเฟอร์นิเจอร์แม้แต่คนเดียว เพราะว่านักแสดงทุกคนเป็นทั้งเด็กจัดฉาก ยกเตียง ย้ายโตํะ เก้าอี้ประกอบฉากเอง และใช้นักคนตรีเล่นเพลงประกอบการแสดงเพียงสามคนเท่านั้น